75

باران اگر امد با لبهای تو وضو خواهم گرفت_

وگرنه مماس میشوم برروی تن تو برای تیمم_

حالا دیگر نماز میخوانم به حرکاتی امیخته با خواسته هایم_

نه خواسته هایی امیخته با حرکاتم_

و بدین سان_

شکل میگیرد_

شور میابد_

و حرمت میدهد به حرم_

بی نیاز از هر فلزی که نشان ارادتش باشد_

چرا که نه به غالب محتاج است و نه به صورت مغلوب_

فاتح همه رویا ها و خوابها و نقابهاست_


بی نیاز به هر قفلیست که پاسبان و شهنه بطلبد_

که خود حریص همه دلهاست و گل گونه هاست و مخمل لبهاست و زینت دلهاست و سرایی که مسقف به سکوتیست که در ازل گفته شد به سه حرف_

وهنوز بر مدار احساسم گرد تن تو طواف میکند این واژه های چسبناکی که استحکامشان را مدیون خاصیت لزجی هستند که از افکار تو برای نیاز به بارانیست که تنها به بوسه ایی از تو دنیایی میافریند_

حروفی که سالهاست در اندیشه و شعر و زمان به بار نشسته اند_

شرابی که شیدایی میاورد _

مخلوقی که زیبا ترین خلقت را به ظرافت دل مینشاند روی تمامی نقاطی که اشنای تلاقی اندامیست که شبنم اجین کرده میعاد را _

"ع"

"ش"

"ق"

ام.کا