۱۳۹۰ آبان ۵, پنجشنبه

36

تو که باشی افرینش پی یک سیب نخواهد گردید_
من در این غزل کشی بی سبب میرویم_
تن هر قافیه با تو جوراست _
ترک تشنگی من پی یک ابر نخواهد گردید_
ام.کا

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر