۱۳۹۰ مهر ۲۷, چهارشنبه

12

چشمانت را به بوسه ایی پاسخ داده ام
لبانت را به تمام تماشایم
و عطش ارزوهایم وامدار واژگان توست
از مرز تمام دوست داشتن پریده ام
امـــــــا از تو عبور نخواهم کرد
راه بی تو تن پوشیست زیبنده گم شدن
آنچنان که من در آغوشت به خویشتن خویش راه میابم
حالا که رسیده ایی تمام شعر ها و فعل های ماضی را پاک کرده ام
و این نفس ترانهء ماندن توست
و تقدیر سخت مشغول نگاشتن شعر زندگیست برای فردا
زیبا تر از همیشه گشته ایی!!
چرا که یقین دارم عشق به لبخند ما ایمان آورده
ام.کا

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر