صبور تر از اندیشهء صدف
عمیق تر از آبی دریا
لطیف تر از عبور رویا
پاک تر از گویش رود
صمیمی تر از بوسهء اندوه
زیبا تر از پر پروانه و نگاه پرستو
خاطرهء چشیدن چشمهای توست
و سیاهی نگاهانت در عمق ناباوری و امتداد یک شب تا همیشه
از همان دیروز بپرس یا از همین امروز
لحظه ایی نیست که شاهد آمیزش خیالم با ورقهای تقویم فردای تو نباشم
ام.کا
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر