۱۳۹۰ مهر ۲۷, چهارشنبه

33



میرسی تو کناره همین نگاه و من کنار نفسی که به لب رسیده_

می ترسم از قرارهای به تعویق افتاده این روزها_

میهراسم از قولهایی که دشت به قاصدک داده_

میبازم زمان را و تو می دانی چه حد کینه دارم از وعده هایی که ساعت به مچ می بندند_

به گوشزدهای پیاپی زخمی!!

ام.کا

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر