۱۳۹۱ آبان ۱۴, یکشنبه

219



تو که باشی افرینش پی یک سیب نخواهد گردید_
من در این غزل کشی بی سبب میرویم_
تن هر قافیه با تو جوراست _
ترک تشنگی من پی یک ابر نخواهد گردید
ارسال شده توسط در

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

اشتراک در: نظرات پیام (Atom)