۱۳۹۲ اردیبهشت ۱۵, یکشنبه

300

 
 
از تو تا ماه دل خطی از خیال کشید...
من مانده ام و اینهمه خوشبختی..
این حضور را با هیچکس قسمت نخواهم کرد....
زمان چه بچه گانه بر چوب دستی خیال من سوار گشته..

آی دختر بارانی...دلت را در کدام کوچه ؟به کدام شب؟ در کدام تنهایی بخشیدی؟...که امروز سهم من از چیدن گلهای کلامت تنها تصویری از هجوم وسیع گذشته بر اینه امروز مانده

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر