یــــاد بگیریم اگه میخواهیم به اصطلاح خودمون محبتی کنیم بی بهانه باشه!!
نــــه که به هزار اما و اگر و به زور به یک نفر محبتی بکنیم بعد هم جار بزنیم که آی ملت من انقــــــــــــــــدر خوبم که نگو و نپرس!!
کاش وقتی که قد میکشیدیم و رشد فیزیکی میکردیم مفهوم دوستی و نون و نمک و بزرگ و کوچیک رو هم بهمون می آموختن!!
برای یک بار هم که شده از دوستان نزدیک و دورمون بپرسیم من چه جور آدمی هستم؟؟!!
بعد هر چقدر میخواستیم بر طبل بزرگواری و محبت و جوانمردی می کوبیدیم!!
کاش شناسنامه ما بجای طول زندگی نمایشگر عرض آن بود!!
بیاییم یک بار دیگر مفهوم تمامی واژه ها را از نو مرور کنیم و بعد در مورد خویشتن خویش به داوری بنشینیم!!
بی شک از پیله بسیار توهمات من دآوردی خارج می شدیم و زیبا تر زندگی میکردیم!!
ام.کا
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر