تو زیبنده ترین تن پوش امروز و فردای منی
من یعنی پیچ و تاب دیروزی عبوس و بی رنگ و بی دلیل
من یعنی هیجان امروز و بی تابی عاشقانه لحظه
و من یعنی تو یی در فردا
حظ وافر تا همیشه
این روز ها شبیه سنگ تراشی شده ام که در آیینه پر قمار زمان گم شده و تنها ردی از رفتن های نا امیدش به جا مانده
می تراشد و می خراشد تندیس گرم معشوقه اش را
حد فاصل آب و آسمان مکثی را یافته ام برای نگاه و پگاه
برای اندیشه و بیداد
رخساره ات را از دریچه نیاز و التماسم دریغ نکن
من برای هر گوشه از حضورت هزار زندگی خواهم ساخت
حیف است تو باشی و من به همین یک دلیل هزار زندگی مبتلا باشم
و دنیا وام دار شعر هایم بماند
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر