تو آمدی
درست در لحظه ی رفتن
مثل نفس که میآید
تا لباس بودن چرک نباشد
تا پیشانی صبر چروک نگردد
تا باز هم قلب شقایق روی نبض عشق
بی نشان از هیجان بهار نماند
میثاق تابستانی خورشید
سایه ی نارون و عطر بیتاب بید
خاطره خوش نقش هزار پروانه را
به چشمانم بخشیدی
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر