۱۳۹۰ بهمن ۲۹, شنبه

179

بایا
بایای حساس و زود رنجم
بگذار خیال کنم امروز و امشب هم وعده دیدار من و تو و بوسه است
بگذار ساعت خفته ی این اطاق تا رسیدن ثانیه ی نگاه
رویای ما را ببیند
از رفتن من نگو
وقتی که قلبم میان رگهای تو نبض میزند

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر